“Ben oyun oynayamıyorum”

“Ben oyun oynayamıyorum”

“Oyun oynamayı beceremiyorum”
“Ben oyun kuramıyorum”

Anne babalardan sıkça duyduğum, ara ara buradan da soru aldığım bir konu oyun oynamak. Ebeveyn olarak oyun oynamayı, oyun kurmayı bilmiyor olabilirsiniz veya bu konudaki repertuarınız kısıtlı olabilir. Bunun üstüne bir de ‘kaliteli zaman geçirmek’ ve bir şeyleri kaçırma endişesiyle ne yapacağınızı bilemez gibi hissedebilir, bu konudaki spontanlığınızı kaybedebilirsiniz…

Aslında oyuna dahil olmak için aşırı yaratıcı olmanız, büyük oyunlar kurmanız, farklı oyuncaklar edinmeniz, hikayeler masallar uydurabilir nitelikte bir yaklaşım sergilemeniz gerekmiyor. Burada önemli olan oyuncakların olduğu veya olmadığı bir düzende çocuğunuzla ilişkide olmanız, olabilmenizdir. Oyunun uzmanı yetişkinlerden ziyade aslında çocuklardır. Bu anlamda onlar ne oynamak istiyorsa buna kulak verip uyum sağlayabilirsiniz. Sizleri yönlendirmesine, süreci onların yönetmesine izin vererek, onlarla ilişkide kalarak uzman oldukları alanda kendinizi oyunun akışına bırakabilirsiniz. Oyunun akışında ilişkide kalmaya odaklandığınızda oyun kurma/oyun oluşturma kaygılarınız azalacaktır…

Günün sonunda çocuğunuz oyundaki performansınızdan ziyade sizinle ilişkisini hatırlayacaktır☺️

Uzm. Psk. Emine KAYA BİCAN

Yukarı