Zorbalığa dair…

Zorbalığa dair…

Zorbalık…
Okul ortamlarında sıklıkla duyduğumuz ve çocukların başına gelmesinden en çok korktuğumuz şeylerden bir tanesi…
Bugünkü paylaşımda zorbalık nasıl öğrenilmiş olabilir biraz bundan bahsedeceğim.

Günlük hayatımıza şöylece bir göz atarsak
Trafikte birine söylenirken, ya da çevik bir hareketle sağımızdakini sollarken,
İş yerimizdeki arkadaşımızın kıyafeti hakkında onun duymasından endişe ederken veya etmezken acımasızca eleştirirken,
Adına mobbing dediğimiz ast-üst çatışmalarıyla boğuşurken,
En yakın arkadaşımıza “şakayla karışık” laf sokarken,
Kendimizden küçük akrabamızı ondan büyüklüğümüzü vurgulayarak acımasızca yererken,
Evde eşimize söylenirken…

Acaba…

Zorba olduk mu?
Zorbalık kurbanı olduk mu?
Zorbalığa sessiz kalıp durumun normalleşmesine ortak olduk mu?

Bu konuda yaşadığım bir anımdan bahsedeceğim kısaca:

Geçtiğimiz şubat ayında eşimle birlikte sevgili @eebrucundubeyoglu ve @oyunadami nın oynadığı #ölünbiziayıranadek oyununu izlemek için Meb Şura salonundaydık.

2. Perde başlamadan hemen önce bir çift geldi ve ön sıramızda oturan bir beyfendiyi bilet yerlerinin orası olduğunu söyleyerek kibarca uyardı. Oyuna geciktikleri için ilk perdede kimseye rahatsızlık vermek istemediklerini ancak 2. Perdede özellikle seçtikleri koltuklarına oturmak istediklerini belirttiler. Koltukta oturan beyfendi ise kendi koltuğuna başkasının oturduğunu eğer çiftimiz onları kaldırırsa kalkacağını söyledi. Çift biraz daha ısrarla sonuç alamayacağını anladığında etkinliğin görevlisinden yardım istedi. Görevli bilet yerlerini onayladığı halde beyfendiyi kaldıramadılar. Seyircilerin tepkisine rağmen beyfendi yine kalkmadı ve oyun başladığı için bu süreç çözümlenmeden beyfendinin lehine sonuçlandı. Üstelik ışıklar karardığında sırıtarak oyun bittiğinde kalkacağını belirtti…

Hadi bir de madalyonun diğer yüzünden bakalım. Beyfendi kelimenin tam anlamıyla zorbanın sözlük tanımı. Çiftimiz kurban/mağdur. Bizler ise bu zorbalığın seyircileriydik.

Hani çocuklara zorbalığı anlatıp nasıl önlemler alacaklarını öğretiyoruz ya. Biz yetişkinler günlük hayatta, trafikte, iş yerimizde veya evde acaba ne kadar zorbayız? ne kadar mağduruz/kurbanız? ne kadar zorbalığa seyirciyiz?

Hep yineliyoruz ya çocuklar aslında toplumun, ailenin yani bizlerin birer yansıması diye… Şimdi iğneyle çuvaldızın yerini şöylece bir değiştirelim ve kendimize şu soruyu soralım:

Çocuklar, çocuklarımız zorbalığı nasıl öğrenmiş olabilirler?

Uzman Psikolog Emine KAYA BİCAN

♣ Görsel alıntıdır.

Yukarı