Okulların başlamasıyla birlikte anne-babaları en çok zorlayan çatışma alanlardan bir tanesi: Ödevler.
Çocukların ödevlerini yapmamış veya yapmıyor oluşuna farklı bir perspektiften yaklaşmak isteyenler için bazı sorular sıraladım:
📖 İlk olarak çocukların/gençlerin perspektifinden yaklaşalım. “Neden ödev yapmıyor?” sorusuna ihtiyacı temel alarak yanıt aramaya çalışalım:
✏️Zorlanıyor olabilir mi? Ödev yükü bazı okullarda çocukların/gençlerin kaldırabileceğinden çok daha fazla olabiliyor.
✏️Başarılı olamamaktan endişe ediyor olabilir mi? veya Başarısız hissettiği için kaygılanıyor ve kaçınıyor olabilir mi?
✏️Ödev yapmamak okul içindeki sosyal statüsü ile ilişkili olabilir mi? ‘Ödev yapmamak’ itibar kazanmak veya zorbalıktan kaçınmak için ortaya çıkıyor olabilir mi?
✏️Bu konudaki geçmiş tecrübeleri çaba için adım atmasını engelliyor olabilir mi?
✏️Dikkatini toplamakta ve/veya organize olmakta zorlanıyor olabilir mi?
✏️Ödev yapmaması bir başka ihtiyacına denk düşüyor olabilir mi?
📖Bir de ebeveyn perspektifinden yaklaşalım:
✏️Sorumluluğu onun yerine üstleniyor olabilir misiniz?
✏️Kontrol işini okula bırakmıyor ve okul-öğretmen-öğrenci ilişkisinde araya giriyor olabilir misiniz?
✏️Ödevini yapmadığında sonucuna katlanması yerine durumu onun yerine telafi eden davranışlar sergiliyor olabilir misiniz?
✏️Ödevini yapmaması duygularınızı tetikliyor mu? Hangi duygunuz daha fazla tetikleniyor? Bu tetiklenme nereden kaynaklanıyor olabilir?
✏️Anlamak yerine yargılayıcı davranıyor olabilir misiniz?
✏️Çocuğunuzdan beklentiniz, onun yapabileceğinin üstünde olabilir mi?
.
Siz hangi soruları eklemek isterdiniz?
.
(Görsel: “Artık hiç anlaşamıyoruz” – Isabelle Filliozat, sf. 132)
Uzm. Psk. Emine KAYA BİCAN
